Thelms fer til Suður Ameríku

Om mani padme hum

2008-05-07T05:48:00.003-03:00

Aftur komin til Kathmandu e. gongu um Sagarmata thjodgardinn, alias Everest svaedid.

Vid flugum aftur m. snjomanninum ogurlega til Lukla 26. sl. Flugbrautin i Lukla er su skemmtilegasta sem eg hef lent a. Afskaplega stutt og liggur i brekku, svo er thad bara ad snarstoppa um leid og hjolin snerta brautina t.a. lenda ekki a veggnum sem blasir vid endann.

Hopurinn godur og adeins fjolthjodlegri en sa fyrri, astralir enn i meirihluta en lika folk fra Nyja Sjalandi og Englandi. A ollum aldri.

Ferdin m. svipudu snidi og Annapurna, th.e. guide, serpar, kokkafolk og porterar sem gera ferdina ad tvid sem hun er.
Svaedid odruvisi tho, bara svolitid islenskt svona a haestu punktunum, grjot og gras og moar. En i hlidunum voru grenitre og rhodadendron tre blomstra mjog fallega mism. bleikum blomum, thau eru thjodarblom Nepala.
Husin flest ur steinum. Sa nokkur i byggingu. Thau eru byggd thannig ad haugur af grjothnullungum er dompad a lod, thar taka vid "smidir" sem med hamar og stedja, brjota seinana nidur, gera tha ferkantada eins og mursteina og svo er theim radad upp. Engin onnur verkfaeri.
Buddhatruin aberandi, mani steinar ut um allt, baenaflogg og baenahljol. Madur vard ad passa sig ad labba haegra megin vid thessa hluti og helst muldra om mani padme hum i leidinni.

Utsynid audvitad storkostlegt. Oll thessi risafjoll sem blostu vid thegar madur arkadi upp og nidur hlidarnar. Fannst stundum ekki taka thvi ad labba upp brekku bara til ad labba nidur aftur. Endalaus trafikk a vegaslodunum, folk alltaf ad burdast med dot fram og til baka en Yaks (jakuxar?), lodnir nautgripir sem thola illa vid undir 3000 m haed, lika notadir.

Ferdinni okkar var heitid til Ama Dablam grunnbudanna. Thad tok okkur 3 daga ad komast til Namche, hofudstads serpanna. A leidinni thangad gistum vid hja litlum thorpum, fyrst Ghat, svo Monjo. Stoppudum 2 naetur i Namche, t.a. venjast adeins haedinni. Baerinn er i ca 3400m stadsettur i hlid sem er i lagninu eins og hestaskeifa. Thadan la leidin til Thamboche og Deboche. A badum thessum stodum kiktum vid inn i buddhaklaustur. Munkarnir og nunnurnar satu og voru ad bidja/kyrja/chant-a, einstakt ad sitja tharna inn i myrku herberginu og hlusta a thau.
Datt helst i hug Landmannalaugar thegar vid komum i grunnbudirnar, nema haerri fjoll, odruvisi a litinn og enginn heitur laekur. Thar var kalt og thad snjoadi a okkur thegar vid lobbudum adeins upp fyrir svaedid t.a. geta sagst hafa druslast yfir 5000 metrana. Svo a madur eftir ad muna eftir svona litlum momentum eins og ad standa uti i frosti ad brusta tennurnar, med skuggann af fjollunum i kringum sig, otrulega margar stjornur og serpastrakur ad syngja inn i tjaldinu sinu. Beid eins lengi og eg gat eftir stjornuhrapi t.a. gera thetta fullkomid en frosnar taer hofdu vinninginn :/

Vorum heppin med vedrid alla leidina upp, heidskyrt og hr. Everest & co. i sjonlinu fra odrum degi. Reyndar i fjarlaegd og Nupse ad thvaelast fyrir en hann var tharna samt. Ekki leidinlegt ad opna tjaldid a morgnanna....hae Everst! Annars voru nu fleiri fjallstindar tharna ekki tilkomuminni. Ama Dablam, Lhotse, Pumori,Thamserku, Kantega, Kusum Kanguru svo e-d se nefnt (mjog erfitt ad muna thessi nofn finnst mer).

Bakaleidin nokkurn vegin su sama, komum vid i Kumjung og Khunde, thar eru skoli og heilsugaeslustod sem E. Hillary let byggja.
Utsynid var minna a leidinni til Lukla, haestu fjollin ad miklu leiti i skyjunum. Tvisynt hvort vid gaetum flogid til Katmandu i morgun en thokunni letti.

i stuttu mali sagt einstakt ad hafa sed thennan fjallgard en i raun enn merkilegra ad sja lifshaettina sem folkid byr vid. Er half glotud i ad reyna ad lysa thessu. Thid verdid bara ad andsk.. hingad sjalf og upplifa thetta. Maeli med svo ferd vid alla sem hafa e-n ahuga a ad rolta um e-d annad en vel malbikadar gotur i Reykjavik.

Aelta ad eyda seinustu dogunum i Kathmandu, kiki likl. til Patan og Baktapur sem eru baeir i katmandudalnum. Svo er thad bara ad eyda seinustu rupeeunum i Thamel og borda a Fire&Ice.

over & out.

Namaste!

2008-04-25T02:49:00.007-03:00

Komin aftur til Kathmandu e. aldeilis frabaera ferd til Annapurna svaedisins og Chitwan thjodgardarins.

Hvar a eg svo ad byrja.

Flugum fyrst m. Yeti airlines til Pokhara sem er ca 1.5 milj. borg i vestari hluta Nepal. Yeti (= snjomadurinn) er vist haettur ad hrella folk upp i fjollum og kominn i flugbransann.

Gangan tok 7 daga i gegnum litill fjallathorp og framhja litlum bylum. Enginn luxus hja folkinu sem byr tharna en mjog gaman ad sja theirra lifsmynstur. Allir mjog vinsamlegir og madur var endalaust ad heilsa theim sem voru a ferdinni, Namaste. Krakkarnir spenntir fyrir ad lata taka mynd af ser, sum vildu rupes eda nammi i stadinn, en thad er bannad ad dekra thau. Tharna i hlidunum eru engir vegir, troppugangur eda slodar upp og nidur, ekki einu sinni haegt ad keyra vorur a hjolum thvi slodarnir oslettir. Thad er thvi annad hvort ad nota asna eda bera allt a hausnum. Eru med spes korfur, med holdum sem thau setja yfir hausinn a ser, og thaer eru oft tugi kiloa a thyngd. Fekk adeins ad profa og gat rett svo stadid i lappirnar med hjalp! Akrarnir eru i troppugangi nidur hlidarnar (minnir a Inka akra) og thar er raektad korn, hrisgrjon eda graenmeti. Margir med geitur og buffaloar notadir t.a. plaegja akrana, haenur, kjuklingar og hundar um allt.

Vid gistum i tjoldum og stadirnir sem vid stoppudum a voru m.a. Pothana, Tolka, Landruk, Himalpani, Chomromg (haesti pkt um 2200 m), Ghandruk og Nayapul svo e-d se nefnt.

Bakgrunnurinn var svo Himalaya fjollinn. Saum mest af Annapurna south, Annapurna 1 (8091 m), Hiun Chuli og Machhapuchhre (Fishtail). Saum lika hina Annapurna toppana og Dhaula Giari. Ekki amalegt ad opna tjaldid snemma a morgnana og hafa thessa fjallasyn beint fyrir augunum. Thid verdid helst ad sja thetta med eigin augum. :).

Australarnir voru ohemju godir og skemmtilegir ferdafelagar. Vid vorum 5 a tvitugs- thritugs aldri. Yngst var Tessa bara 21 ars og thetta var hennar fyrsta utanlandsferd. Hun var m. systur sinni Shana, Thaer eru sveitastelpur sem bua 7 tima fra Sidney. Deb og Shaun a aldur vid mig fra Perth, thau halda afram med mer til Everest. Restin var naer foreldrunum i aldri. Kim, Robin, Ken, Colleen og Dennis voru vinir ad ferdast saman, eg deildi tjaldi m. Kim, ofbodslega hress oll somul. Jenny og Marie vinkonur til margra ara og fara mikid i gongur saman, Kathy og Carol lika vinkonur og svo parid Malcolm og Penny. Nu a eg tho nokkur heimbod til Astraliu, allir ad segja mer ad eg yrdi endilega ad koma i heimsokn.

Staffid voru their sem gerdu thetta ogleymanlegt. Thad voru um 30 manns ad hugsa um okkur 16. Flestir voru porterar sem vid saum ekki mikid af en sau um ad drusla tjoldum og dotinu okkar a milli stada. Og allt a hausnum. Eldhus staffid bjo til hinu otrulegustu retti bara med litla gaskuta, meira ad segja ponnukokur, eplakokur og kanelsnuda. Hafragrautur a morgnanna. Adal kokkurinn minnti svolitid a saenska kokkinn i pruduleikurunum. Sonur hans, Sandeep, var i frii fra skolanum og labbadi med okkur, hrikalegalegt krutt. Eldhusstaffid var allaf a undan okkur a stadina sem vid stoppudum og thurftu samt ad ganga fra eftir ad vid vorum buin ad borda. Serparnir voru svo their sem lobbudum med okkur og hjalpudum theim sem thurftu a thvi ad halda. Adal guide-inn Rupen labbadi alltaf aftast, svona svo enginn helltist ur lestinni, finn naungi sem verdur lika med i Everest trekkinu.

Dagarnir voru thannig ad vid vorum vakin kl 6 og bodid upp a te og vatnsskal t.a. thvo okkur, gengum svo fra dotinu okkar og porterarnir logdu af stad m. thad. Vid fengum okkur morgunmat og byrjudum yfirleitt ad labba um 7:30. Haedirnar voru miserfidar og hitinn stundum of mikill, eg hefdi frekar att ad hafa ahyggjur af lettum klaednadi en vetrarfotum! Mer gekk bara vel ad rolta thetta, sumir attu i sma erfileikum eins og Kathy sem er med astma og Kim sem datt a fyrsta degi og var aum i hnjanum eftir thad. Vid bordudum hadegismat a leidinni, svona upp ur hadegi og heldum svo afram i svona 2 tima e. mat til naesta tjaldstaedis. Thar fengum vid aftur thvottaskal og svo var serverad te, kaffi eda kako og kex. Afslappelsi fram ad kvoldmat, sem var alltaf marg rettadur, supa i forrett og avextir eda kaka i eftirrett. Folk yfirleitt ordid threytt e. kvoldmatinn, eg var sofnud f. 21 nanast alla dagana.

Vid gistum seinustu nottina i Pokhara thar sem eg sofnadi vid hundagelt og vaknadi vid skerandi krakugarg. Ferdin til Chitwan tok um 5 tima m. rutu og 40 ara gomlum landroverum. Vorum 2 daga i jungle lodge-i. mjog nalaegt landamaerum Indlands. Thar var mjooog heitt, 34 gradur i skugga. Hapunkturinn var ad fara i bad med filnum Apocalyp. Hun var ad bada sig i anni og vid fengum ad fara a bak og fa sma sturtu! Forum lika i filareidtur um svaedid, saum Nashyrning, fugla, dadyr og glitta i krokodil. Enga bengal tigra og ekki haegt ad segja ad skogurinn se fullur af lifi. Eg er farin ad halda ad thad se venjan i frumskogum, dyrin orugglega snogg ad koma ser i burtu longu adur en madur a moguleika ad sja thau.

Komum "heim" a Radisson hotelid i gaer, thad var fint ad komast aftur i sma luxus, goda sturtu og sjonvarp. Sukkuladi eftirretturinn a kilroy veitingahusinu sem vid forum a i gaerkveldid var svadalega godur en eg held ad eg sleppi thvi ad fa mer fisk aftur thar til eg er komin til DK.

Kvaddi flesta af ferdafelogunum i morgun. Thau a leid heim til Astralinu med vidkomu i Bankok. Thad liggur vid ad eg breyti heimferdinni og stoppi a Bankok flugvelli lika, allir ad tala um fota- og hand-snyrtinguna eda nuddid sem thau aetla ad fa thar medan bedid er eftir naesta flugi.

I fyrramalid held eg svo i naesta trekk i Everest thjodagardinum, fljugum til Lukla og eg hlakka til ad halda roltinu afram. Er buin ad hitta hitta naesta klefafelaga, hun heitir Francis og er fra Montreal, virdist mjog fin. Eg vona ad naesti hopur verid eins godur og sa sidasti.

Nepali flat = a little bit up, a little bit down. yeah right!

over & out.

Umkringd Astrolum kommunistarikinu nepal arid 2065.

2008-04-14T09:21:00.002-03:00

Lenti i Kathmandu a fostudagsmorguninn eftir mjog thaegilega ferd. Maeli med Airbus 330 hja Qatar airlines. Var svo upptekin af ad troda i mig allar veitingarnar og glapa a einka sjonvarpsskjainn ad eg gleymdi alveg ad vera med samviskubit yfir ad hafa ekki kolefnisjafnad flugid mitt.

Kathmandu myndi seint kallast falleg borg. Her er allt frekar fataeklegt, rykugt og draslaralegt. Umferdin algjort kaos og merkilegt ad thad verdi ekki fleiri en 1600 arekstrar a viku (eda var thad a dag). Goturnar heita almennt ekkert, thad er ekki gott fyrir manneskju sem a erfitt med ad rata a Kopaskeri ( eru ekki bara tvaer gotur thar). Folk endalaust ad reyna ad selja ther e-d.

Um helgina rolti eg um Thamel hverfid sem er turista hverfid herna, adallega litlar budir med hinu og thessu skemmtilegu. Skodadi Hanuman doha, thad er einn af eldir baejarhlutunum med fullt af musterum, adallega Hindua og kikti a swayambhnath buddha musterid.

Hitti hopinn i gaer, 15 stk. af astrolum. 4 a "minum" aldri, restin eldri. Lyst mjog vel a thau oll. I dag forum vid i skodunarferd ad skoda fleiri musteri, sa lik og heilaga menn sem fara orugglega aldrei i bad.

i gaer var nyarsdagur Nepala, her er arid 2065 bs, ekki nog ad eg hafi ferdast milli heimsalfa heldur greinilega lika fram i timann!

Snemma i fyrramalid fljugum vid til Pokahara og byrjum ad trekka hja Anna purna.

Nei, Thelms fer til Nepal!

2008-04-04T17:52:00.004-03:00

Tókst loks að rifja upp passwordið mitt á síðuna eftir maaargar tilraunir.
Nú er ég í góðu yfirlæti hjá Jónu fræ. & co. í Danmörku, legg af stað til Nepal næsta fimmtudag.

ET phone home

2006-05-16T18:36:00.000-03:00

Galapagos...............

2006-05-16T18:27:00.000-03:00

.......er alveg orugglega einn besti stadur a jordinni!Thvilikt aedisleg vika, var mjog nalaegt thvi ad koma ekki til baka og gerast saeljon ad atvinnu.

Byrjadi ad thvi ad hitta guidinn okkar Ruben a flugvellinum sem dreif okkur i straeto og nidur ad hofn a eyjunni Baltra. Thar komst madur strax i kynni vid dyralifid, Ruben thurfti ad reka i burtu saeljon, sem svafu i mestu makindum, svo vid kaemumst i smabatinn sem flutti okkur um bord a Aida Maria.Ferdafelagar minir voru flestir i alheimsfelagi eldri borgara. Eg dro medalaldurinn nidur um nokkra aratugi sem mer fannst nu bara einstaklega fyndid. Eitt parid var serstaklega kruttlegt, hjon a niraedisaldri fra LA og hann enn ad praktisera sem laeknir! Thau hittust fyrst a officeraballi i seinni heimstyrjold og hofdu verid gift i 62 ar!

En ad odrum dyrategundum. Vid sigldum i 7 daga a milli eyjanna. Stoppudum a eyjunum Baltra, plaza, Santa Fe, Espanola, Floreana, Santa Cruz, Rapida, Bartolome og Santiago.Aedislegt ad snorkla med saeljonum, hakorlum, skjaldbokum, fuglum og skrautfiskum. Aedislegt ad labba um eyjarnar og fylgjast med albatrossum, blue footed boobies, pelikonum, flamingofuglum, freygatufuglum, finkum, mockingbirds, krobbum, landkembum, saekembum, hraunedlum.
Kaktustren virkilega flott og allt landslagid. Merkilegt hvad hver eyja er mismunandi, allar hafa sin serkenni.(Held ad thad vaeri rad ad skrifa e-a punkta nidur thegar eg kem naest, allt i einum graut i hausnum a mer i sambandi vid hvar eg sa hvad!)

Solitario Jorge betur thekktur sem lonesome George var bara ekkert svo einmanna. Hann er reyndar sa eini sem er eftir af sinni tegund, th.e. risaskjaldbaka fra eyjunni Pinta. En hafdi ser til skemmtunar tvaer kvennskjaldbokur af theiri teg. sem er skyldust honum. Svo eg held ad honum se nu engin vorkunn.

For i eina kofun vid Rapida og thad var gaman, en thad var alls ekkert sidra ad snorkla med oll dyrin i kringum mann.

Fann engin postkort t.a. taka med heim fra Floreana, skyldi tvo eftir svo thad verdur gaman ad sja hvort og hvenaer thau komast til skila.

Baturinn finn. Sem betur fer vedjadi eg ekki um hver af gamingjunum minum fengi hjartaafall thvi thau lifdu oll ferdina af og vel thad, haha.Fabian thjoninn okkar minnti mig a Kato i Bleika pardusnum, hann redst tho ekki a neinn af gestunum!

Tok fullt af myndum. Thar af var svona helmingurinn af saeljonum og restin af fuglum og edlum! Svo thid getid hlakkad til. Se alveg fyrir mer uppgerdarahugan hja sumum thegar eg segi " og her er mynd numer thrjuhundrud og tolf af saeljoni sofandi a strond" :O).

For fra Quito thann 15 og er nu stodd i grenjandi rigningu a South Beach, Miami. Yfirthyrmandi mikid af verslunum og ollum mogulegum thaegindum, labbadi bara um og langadi ad kaupa allt! Thad er tho ekki ad skilja sem svo ad thad seu engar budir i S-Am! En madur ser toluverdan mun. Annars eru vidbrigdin ekki svo mikil thvi onnur hver manneskja herna talar bara spaensku.

Held ad thad eigi eftir ad taka sma tima ad venjast aftur ad setja klosettpappirinn i klosettid en ekki ruslafotu!

Equador

2006-05-11T14:02:00.000-03:00

Frá Banos/Rio Verde lá leidin í tveggja daga frumskógarferd, the Amazon Basin. Thar roltum vid um skóginn og Adonois ( eda hvad thad var sem guidinn hét) sýndi okkur hitt og thetta snidugt og sagdi okkur midur skemmtilega sogu af fraendfólki sínu sem ákvad ad stytta sér leid heim til Colombiu frá Equador í gegnum frumskóginn. Ferd sem átti ad vera nokkra klst. endadi á ad vera 34 dagar, allir héldu ad thau vaeru komin heilu holdnu heim. Svo frumskógurinn er enginn barnaleikur, nema ad thú heitir Thelma og sjáir einstaklega krúttlegan apakott :O)
Vid gistum í kofum inn í skógi. Thangad fórum vid á kanóum og highlightid var thegar einn kanóinn sokk med manni og mús. Vid í okkar bát sigldum skellihlaejandi framhjá.
Vid hittum lokal fólk sem sýndi okkur hvernig madur býr til leirpotta úr frumskógardrullu og svo fengu 2 úr hópnum áruhreinsun hjá "shaman" e-s konar frumskógartofralaekni sem var vopnadur hrísivendi og vindlareyk! Thau sváfu allavega vel um nóttina svo thetta hefur orugglega virkad.

Vid gistum eina rigningarnótt hjá Franco stórskrítna tjaldstaediseigendanum í Rio Verde
ádur en vid héldum áfram. thad helltust nokkrir úr lestinni, svona eins og 10 litlu negrastrákarnir. Gil og Liz drifu sig í tveggja daga ferd til Galapagos og Kate var ordin leid á fjollum og fór thví beint til Quito. Vid hin fórum til baejarins Rio Bamba. Thar skruppum vid í lestarferd. Sátum í 7 tíma upp á thaki á rydgadari lest t.a. upplifa eina erfidustu lestarferd í heimi. Mér leist nú ekkert á thetta í byrjun, rignigarúdi + kuldi og ég velti thví fyrir mér hvad fékk mig t.a. vakna kl 5 um nótt og setjast upp á lest. En thetta var skemmtilegt svona eftir á. Thad fyndna er ad thegar vid komum ad adalpunktinum, devils nose, thar sem lestin tharf ad sikksakka upp fjall, thá voru nú ansi margir steinsofandi upp á thaki og misstu af ollu fúttinu.

Seinustu nóttina okkar í tjaldi eyddum vid í thjódgardi hjá eldfjallinu Cotapaxi, sáum óskop litid af fjallinu fyrir thoku en llamadýrin baettu upp fyrir thad.

Í Quito byrjudum vid á ad fara ad midju heimsins, 0.0 grádur sem er midbaugurinn. Reyndar er spurning um hvort midbaugurinn liggji 200 m. lengra í burtu en thessi stadur bara hentad betur fyrir minnismerki og túristabúllur!
Daginn eftir skrapp ég ásamt Jos og Mike til Otovalo t.a. skoda markad. Var ordin hálffúl eftir 3 tíma akstur, fullt af odrum hlutum sem ég thurfti ad gera í Quito. En thegar vid komum thangad thá var thetta alveg thess virdi. Mjog litríkur markadur og allur lókallinn í sínum bestu fotum. tharna var m.a. haegt ad kaupa lifandi kjuklinga og fl. dýr til matar. Ég fékk nú svolítid slaema samvisku thegar ég sá litlu naggrísina og ákvad ad borda aldrei aftur naggrís.

Seinasta kvoldid med hópnum fórum vid og bordudum indverskan mat. Hann var alveg einstaklega gódur thrátt fyrir slowmo thjónustu og kakkalakka á veggjunum.

Og hvar er ég núna? Á GALAPAGOS !!!!! Má ekki vera ad thví ad skrifa meir tharf ad fara og spjalla vid saeljónin og saekempurnar og risaskjaldbokurnar og alla hina vini mína :O)

Perú til Equador

2006-04-28T19:37:00.000-03:00

Jaeja, thà er èg komin til Equador.
Thad hefur ýmislegt drifid á daga okkar sídan í Cousco. Vid byrjudum á ad fara til Arequipa, fallegur baer sem liggur ì skugga eldfjalls og hefur margoft ordid fyrir stórum jardskjalftum. Vid skodudum m.a. Santa Catalina klaustrid, thad var ansi merkilegur stadur og eflaustu gígantískt partýbaeli á sínum tíma. Sé alveg fyrir mér Abbadísina: " hey steldpur, hvad segidi um ad fara med 1000 maríubaenir í dag?" og allur hópurinn tryllist af fognudi! (smá einkahúmor, ha ha)
Nasca var naesti vidkomustadur. Á leidinni stoppudum vid of skodudum eldgamlan pre-inka grafreit. Allt fullt af beinagrindum, mér fannst thessi sem minnti mig óneitanlega á Elvu Dogg vinkonu mína lang flottust.
Nasca er thekktast fyrir Nasca línurnar og vid drifum okkur í flugferd t.a. fá yfirsýn í thaer. Ég var hálf flugveik allan tímann og átti í pínu erfileikum med ad greina alvoru Nasca línur frá handahófskenndum línum sem kriss krossudu allt svaedid. Finnst thó kenningin um ad geimverur hafi "teiknad" thetta t.a. finna lendingastadinn sinn aftur, mjog sennileg!
Sá Kyrrahafid á Páskadag, ansi skemmtileg sjón eftir ad hafa ekki séd sjóinn frá thví í Brasíliu í byrjun mars. Landslagid vid stondina í sudur Perú er nánast ein eydimork og allt mjog thurrt, bara graen svaedi thar sem menn hafa plantad e-u.
Gistum á eina nótt á eydilegri strond vid Paracas, ekkert nema vid og sjófuglar og ég lét mig hafa thad ad stinga mér út í kyrrahafid, svona fyrst thad var tharna. Fórum í bátsferd ad skoda Ballestas eyjarnar, thaer eru kalladar Galapagos fátaeka mannsins. Tharna var urmull af hávaerum fuglum, enn hávaerari rostungum og svo sá ég mér til mikillar ánaegju glita í morgaesir líka.
Thad fór bara hálfur dagur í Lima, kíkti rétt adeins á adaltorgid en langadi adallega ad skoda fatabúdir.
Svo lá leidin aftur upp í fjoll til baejar sem heitir Huaraz. Thar hélt Liz upp á afmaelid sitt sem var nú óskop rólegt thví daginn eftir fór ég ásamt Kathy, Andy og Caroline ad prófa ísklifur. Thad voru adallega thrjár ástaedur fyrir thví. Í fyrsta lagi bara gaman ad prófa ísklifur, í odru lagi langadi mig ad fara í yfir 5000 m haed og í sídasta lagi finnst mér thad einstaklega írónískt ad vera frá Íslandi og fyrsta skiptid sem ég stíg upp á jokul er í Perú! Thetta var mjog skemmtilegt en erfitt útaf thunna loftinu, kannski ad madur prófi thetta aftur vid sjávarmál (eda nánast) á Ìslandi.
Huanchaco var naesta stopp, thar gistum vid í tvaer naetur. Adalmálid thar var pre-inka rústirnar Chan Chan og huaca la Luna. Edith ommulegur (ommulegur ekki omurlegur) leidsogumadur gerdi thetta allt mjog áhugavert. Thessar pre-inka minjar eru ekki sídur merkilegar en inkadaemid.
Vorum naestum thví búin ad tjalda á ruslahaugum med hraegommum hjá Punta Sal en Geoff fann sem betur fer betri stad vid sjóinn. Hofdum strondina alveg útaf fyrir okkur í einn dag og ég endurheimti smá af brúnkunni aftur. Hofrungar og pelikanar svomludlu tharna nálaegt okkur.
Nú erum vid komin í tropical landslag aftur. Erum rétt hjá bae sem heitir Banos. Í morgun fórum vid í canyoning sem gekk út á thad ad druslast nidur á og fossa. Mjog skemmtilegt og ég ánaegd med mig ad hafa thad af ad stokkva nidur e-a 4 metra.

Hér hafid thid sem sagt update af ferdalaginu thó thad sé nú bara í símskeytaformi. Aetla nú ad fara og gera adra tilraun t.a. finna restaurant med naggrísakjoti.

Aetli thad sé e-r leid ad flytja inn llamadýr? Húsdýragardurinn aetti endilega ad koma sér upp nokkrum kvikyndum, thau eru svo mikil krútt.

Og ferdin heldur áfram II

2006-04-13T14:24:00.000-03:00

................................
Vid byrjudum á ad fara til Uyuni í Bólivíu, Tom var á ordi "ég vona ad vid gistum ekki í thessu skítapleisi!". Baerinn fékk hins vegar marga plúsa hjá mér fyir hvad thad var audvelt ad fara í bankann og taka út bólivíska dineros af kortinu mínu. Beid thar í bidrod á eftir konu sem nádi mér upp ad oxlum og thad med kúluhattinn á hofdinu, ekki oft sem ég fae svona risatilfinningu!
Frá Uyuni fórum vid í dagsferd ad skoda Salar de Uyuni, thetta er mikil vídátta thar sem jordin er thakin salti, var víst vatn í fyrndinni, thid verdid bara ad sjá myndir af thessu, hvernig allt speglast í vatninu sem stundum liggur yfir ollu.

Potosí er annar baer sem á sér merkilega sogu, var einu sinni ein staersta og ríkasta borg í heimi ut af silfunámum sem thar eru. Highlightid thar (fyrir utan caple TV) var skodunarferd í námurnar med alvoru námuverkamanni. Birgdum okkur fyrst upp af kókalaufum, gosi og dínamíti til ad gefa námumonnunum. B.t.w. ef e-r hefur hugsad sér ad taka thátt í e-i hrydjuverkastarfsemi thá getur hver sem labbad inn í eina af thessum námubúdum og keypt dínamít eins audveldlega og mjólk og braud. Adstaedurnar voru frekar skelfilegar, andadi ad mér nógu asbeti fyrir lífstíd thegar vid skridum um allt. Thad er ekkert skrítid ad their sem vinna tharna eru yfirleitt farnir yfir móduna miklu fyrir fimmtugt! Guide-inn okkar hvatti okkur t.a. tyggja kókalauf svo vid aettum audveldara med ad anda. Jos tók thví mjog alvarlega og var med fullar kinnar af laufum allan tímann, uppskar svartar tennur og doda í tungunni. Annars er kókaplantan og oll sagan í kringum hana mjog merkileg. Laufin ein og sér frekar bragdvond en kókate med sykri er alveg ágaett. Hugsadi med mér eftir thennan dag ad ég get ekki kvartad yfir vinnuadstaedum í Blódbankanum aftur!

Eyddum samtals 4 dogum í La Paz. Thar yfirgáfu Charlotte og John, kanadíska parid, okkur og 5 baettust í hópinn. Gil, Liz og Mike frá Englandi, Andy frá Nýja Sjálandi og Caroline frá Sudur Afríku. Tíminn fór adallega í ad rolta um baeinn. Sáum rest af brúdkaup í dómkirkjunni, held ad Jos hafi tekid fleiri myndir en aettingjarnir! Fyndid hvad Quasimoto var fjótur ad sópa rósa- blodunum út á eftir brúdhjónunum, kirkjan greinilega bara frátekin í hálftíma og ekki mínútu lengur!! Fórum í city tour sem var fínn, skodudum m.a. en annan moon valley ( thessir tungldalir virdast vera í tugatali í heiminum) og svo fancy hverfin í La Paz. Keyrdum framhjá forsetabústadinum thar búa forsetinn, forseti thingsins, haestaréttarins og e-r einn til vidbótar, saman í sátt og samlyndi. Allir einhleypir, ég hefdi kannski átt ad láta setja mig út thar, ha ha. Fór í klippingu í La Paz, hún kostadi undir 100 kall en thar sem ég gleymdi sólgleraugunum mínum tharna og fann svo stadinn ekki aftur thá borgadi thetta sig varla.

Eyddi einum degi ásamt Kathy, Tom og Caroline í ad hjóla nidur svokalladan death road. Taladi vid e-a stelpu í Chile sem hafdi hjólad tharna nidur og verid skelfingu lostin allan tímann. Thetta reyndist ekkert eins skelfilegt og ég hafdi búist vid. Byrjudum í 4600 m haed og endudum í 1300 metrum (minnir mig), 64 km. Meiri hlutann af ferdinni skiptist á rigningu og grenjandi rigningu. Vegurinn var malarvegur og thad var svo sem nokkud augljóst ad ef madur faeri fram af honum thá vaeri madur í vondum málum (eda engum málum = daudur), en hann var ekki thad mjór ad ég vaeri e-d alvarlega hraedd um líf mitt. Komst helst nálaegt dauda mínum thegar ég thurfti ad hjóla/labba upp á vid, sem var mjog stuttur kafli en ég fékk samt blódbragd í munnin og andadi eins og ég vaeri med lugnathembu á lokastigi. Svo lenti ég í átokum vid apakott, honum tókst ad stela gleraugum úr bakpokanum mínum og beit mig thegar ég reyndi ad ná theim aftur, thvílík ósvífni!!

Thegar vid komum til baka um kvoldid úr deathroad ferdinni var restin af hopnum búin ad yfirgefa La Paz. Kieran ákvad ad koma sér í burtu ádur en yfirvofandi verkfall skylli á svo vid yrdum nú ekki fost í La Paz. Vid sem hofdum verid í hjólaferdinni thurftum ad taka leigubíl á eftir theim. Logdum af stad kl. 3 um nóttina og vorum komin til Copacobana vid Titicaca vatn kl. 7 um morguninn. Ég gerdi nú ekki mikid thann daginn, sleppti gonguferd um isla de Sol thar sem incamenningin á víst upphaf sitt.

Vid fórum yfir til Perú 5 apríl og stoppudum eina nótt í Puno. Thar skodudum vid fljótandi eyjar á Titicaca vatni. Aymara indjánar búa á thessum eyjum sem eru búnar til úr e-s konar grosum, Their thurfa ad baeta lagi af stráum vikulega í regntímabilinu en mánadarlega thegar thad er thurrt t.a. eyjarnar sokkvi ekki.

Hofum haft adsetur í Cusco frá 6. apríl. Thetta er ansi snotur baer, var hofudborg Incanna og thví mikid um inca minjar.

Incatrailid var einstaklega skemmtilegt. Fórum med tveimur guidum, Guillermo og Rolfie, og lobbudum svokallad alternative incatrail sem, eins og nafnid gefur til kynna, er ekki thessi klassíska leid, eitt af thví góda vid thessa leid ad thad var ekki einn túristi í augsýn allan tímann (fyrir utan okkur audvitad). Vid byrjudum á ad skoda incarústir og gistum fyrstu nóttina á skólalód í litlu thorpi í fjollunum. Thar faerdum vid skolakrokkunum gjafir, m.a. blýanta, liti og dúkkur. Thau litu sum út fyrir ad hálf rádvillt og mér sýndist blýantarnir byrja ad týna tolu sinni um leid og thau fóru út úr skólanum. Held nú samt ad thau hafi veri ánaegd med thetta, skólinn ekkert yfirfullur af skóladóti. Lobbudum annan daginn í 5 tíma, thridja daginn ca 9 og fjórda daginn bara 3. Fórum yfir tvo fjallaskord, thad haerra var 4800 m. (4803 ef thid viljid hafa thetta nákvaemt). Thetta var ekki eins erfitt og ég bjóst vid, adallega af thví ad vid lobbudum mjog haegt, allt eins og í slow motion, algjor haenuskrefaferd. Svo vorum vid med lúxus kokkahóp med okkur, voktu okkur á morgnanna med heita drykki vid tjaldid og heitt vatn t.a. thvo okkur. Líka frábaerar thriggja rétta máltídir oll kvold. Á einum naeturstadnum var okkur bodid í kaffi til lokal fólks. Thar var Prince lookalike í líki geitur og furduleg haena med hárkollu. Naggrísirnir sem bjuggu undir rúminu voru samt mestu krúttin, alveg grunlausir um ad their munu enda líf sitt í heitum potti og á matarbordi eigenda sinna.
Fimmta daginn tókum vid lest til Macchu Piccu. Mikid upplifelsi af sjá stadinn med eigin augum eftir ad hafa bara séd hann á myndum hingad til. Vid roltum um stadinn med Rolfie í ca tvo tíma thar sem hann útskýrdi hitt og thetta og hofdum svo tíma fyrir útaf fyrir okkur. Ég, Jos og Liz lobbudum upp á klettinn Wayna piccu sem gnaefir yfir borgina.

Erum nú í Cusco en holdum áfram eldsnemma í fyrramálid. Hofum fengid nýjan leader, Kieran er farinn heim og Geoff tekinn vid. Louise, sem er búin ad vera í ferdinni alveg frá Caracas, yfirgaf okkur í morgun og kemur vid á Páskaeyjunni ádur en hún fer heim til Englands. Tom verdur eftir hérna í Cusco svo vid erum 10 med Geoff sem holdum ferdalaginu áfram.

GLEDILEGA PÁSKA!

Og ferdin heldur áfram I

2006-04-05T19:38:00.000-03:00

Ok, ég er enn í Sudur-Ameríku!
Frá thví seinast hef ég yfirgefid Argentínu, komid vid í Chile, átt góda daga í Bólivíu og er nú lent í Perú.

Ég held ad ég aetti ad sleppa thví ad tjá mig um hvad sé á dofinni thad vard nefnilega ekkert úr "rafting"-inu í Salta, of lítid vatn í ánni. Ég hefdi hvort sem er ekkert komist, tókst ad ná mér í e-a augnsýkingu sem er svo sem ekki í frásogu faerandi (Valdís ég skal lýsa thessu fyrir thér í smáatridum í private email!). Mun helst muna eftir Salta sem baenum thar sem ég týndi dagbókinni minni, man th.a.l. ekkert hvar ég hef verid eda hvert ég er ad fara lengur!

Frá Salta fórum vid til San Pedro, landamaerabae í Chile. Á leidinni thangad tjoldudum vid eina nótt upp í fjollum í 3700 m haed. Vard smá slopp sem var frekar útaf vokvaskort en raunverulegri haedaveiki, madur á helst ad drekka 7 lítra af vatni á dag skv. Kieran thví loftid er svo thurrt. Thegar sólin hvarf var fljótt ad kólna, thad var líka ansi hvasst (minnti mig nú bara á tjaldferdalog heima í leidinlegu vedri)

Vid aetludum ad gista á tjaldsvaedi inn í San Pedro en thad gekk ekki eftir út af Chileísku skrifraedi. Trukkurinn komst nefnilega ekki inn í landid (thessu komust landamaeraverdirnir ad eftir ad hafa farid yfir allan farangur o.fl í yfir klst.). Their hofdu fengid pappíra um ad vid myndum koma til landsins á ákv. degi. Thegar Kieran sá fram á ad vid myndum koma degi fyrr sendi hann theim fax. Faxid hafdi hins vegar ekki borist og theim ekki haggad á landamaerunum. Thad fyndna er ad thar sem vid reyndum ad komast yfir landamaerin degi fyrr thá datt umsóknin um ad koma naesta dag úr gildi! Vid endudum á ad gista á ágaetis tjaldstaedi í einskinsmannslandi rétt vid baeinn, ég er nokkud viss um ad fraendi landamaeravardarins hafi átt tjaldstaedid og hann hefur vantad meiri buisness!

San Pedro de Atacama fínn baer , eydimerkurlandslag og allt voda thurrt. Vid fórum í ferd ad skoda "the moon valley", thessi stadur hét ekkert thar til í júlí 1969, landslagid eftir thví. Voknudum einn morguninn kl 4 til ad keyra upp í fjoll og skoda heita hveri í 4200 m haed, bodudum okkur í heitum polli (sem var kaldur). Eitt kvoldid fór ég svo ásamt John og Charlotte í stjornuskodunarferd. Frábaer franskur stjornufraedingur (lesist med fronskum hreim) med stóra sjónauka, sáum m.a. hringina í kringum Satúrnus og fjarlaegar stjornuthokur, virkilega flott og skemmtilegt, heitt súkuladi í lokin skemmdi ekki fyrir.

Naest lá leidin til Bólivíu, á leidinni stoppudum vid og skodudum leirhveri í 4950 m haed og tjoldum svo vid kletta í 4500 m. haed. (Eins og thid sjáid thá er ég ansi uppvedrud af ollum thessum persónulegu haedametur sem ég er ad setja!). Thad var ansi kalt og ég hrokk upp med andfaelum um nóttina, vantadi súrefni og hafdi verid ad dreyma ad Jos vaeri ad reyna ad kyrkja mig, haha!

Held áfram seinna, er ad fara út ad borda......................................

Frá Brasilíu til Argentínu.

2006-03-20T16:04:00.000-03:00

Jaeja thá er ég maett aftur.

Vid vorum 3 naetur í Par(a)ty vid Atlandshaf eftir Rio. Thar var farid í bátsferd en annars fór tíminn í ad bolva thessum helvítis hita í thessu gudsvolada landi, hitinn fór yfir 40º. Ég eyddi dágódri stund undir skuggsaelu tré á strondinni, svona thegar ég nennti ad hreyfa mig og labba thangad, og hugsadi fallega til kuldans í Andersfjollunum.

Naestu 3 dagar fóru í langa keyrslu til Iguacu fossanna. Fannst thad mjog áberandi hvad allt leit "betur" út í sudur Brasilíu, th.e. húsin betri og ollu betur vid haldid. Sudurhlutinn greinilega ríkari en nordrid. Vid gistum eina nóttina á furdulegu tjaldstaedi. Thad var ekkert merkt og vid bjuggumst bara vid bushcamp-i en svo blasti vid okkur huges stadur med sundlaugum, rennibrautum og litlu vatni med bátum. Thad merkilega var ad thad var enginn tharna. Ég sá fyrir mér e-d twighlight zone daemi thar sem tjoldin myndu hverfa mysteriously med manni og mús yfir nóttina, ha ha.
Iguacu fossarnir voru eins og hver annar foss á Íslandi. Til ad lýsa theim nánar thá voru their eins og ef ollum fossum á Íslandi vaeri plantad á sama stad í somu ánni, nokkud stórfenglegir! Vid Jos og Tom byrjudum á ad fara í thyrluflug t.a. fá yfirsýn yfir svaedid. Skemmtilegt ad fara í thyrlu, aldrei gert thad ádur.
Vid fórum hluta úr degi ad skoda Itaipù vatnsorkuverid. Eitt thad staersta í heimi, framleidir 25% af allri raforku í Brasilíu og 90 % raforku í Paragúae. Hélt svo sem alveg vatni yfir thessu, fannst adallega fyndid ad horfa á propaganda myndina theirra um allt hamingjusama fólkid í S-Am. sem nýtur góds af orkuverinu thví vatnsorka er svo aedisleg. Svo var tharna slatti af Japonskum túristum og their eru nú alltaf gód skemmtun.

Naesta stopp var á Estancia Los Potreros. Thetta er Ensk-Argentískur nautgripa/hesta búgardur og vid fórum í tveggja daga hestaferd um svaedid í kring. Fjolskyldan er nokkud spes. Forfedur theirra komu frá Bretlandi til Argentínu 1825 og thau tala enn ensku og allir drengir í fjolskyldunni eru sendir til Englands til ad mennta sig. Allt frekar posh í kringum thau. Reidtúrinn var frábaer thrátt fyrir eymsli á ónefndum stodum. Fyndinn hundur sem fylgdi okkur allan tímann, enginn vissi hvadan hann kom thví thau á búgardinum áttu hann ekki. Var voda ljúfur á daginn en eyddi svo megninu af nóttunum í ad gelta. Ég held persónulega ad hann hafi verid ad senda morsetákn til e-a nálaegra geimvera, eitt gelt stopp 5 gelt stopp 3 gelt stopp osv. :O). Vid fórum líka í skotkeppni, thar sem vid reyndum ad hitta í mark med rifflum, ég var mjog ánaegd med mig, hitti 0rugglega 2x á skífuna! Var svo valin besti reidmadurinn af hópnum og fékk gestathraut búna til úr skeifum frá búgardinum í verdlaun.

Hofum nú verid 2 daga í Salta, baer í nordvesturhluta Argentínu. Í gaerkveldid eftir góda máltíd, sem innihélt m.a. nautakjot ( thad er nú ekki haegt ad borda annad í Argentínu) og kampavín (svona er nú overlanding hardcore ferdamáti, ha ha), kíktum vid í casino á stadnum. Ég hélt mig nú á mottunni og eyddi bara 20 pesoum, Kieran og Lou voru mun duglegri en komust thó tiltolulega óskoddud frá ollu saman um seint og sídir í nótt.

Planad ad fara í rafting á morgun en svo holdum vid áfram og verdum líklega 3 daga í Chile um naestu helgi. hitinn er ordinn baerilegri, vaknadi nýlega einn morguninn ad drepast úr kulda. Tharf helst ad fjárfesta í nýjum svefnpoka thví mér tókst ad tala vitlausan poka med mér í ferdina. Skyldi minn góda eftir heima og er med e-n crap svefnpoka sem dugar skammt í naeturkuldanum í fjollunum. Last minute packing býdur upp á svona mistok!

Nýr hópur

2006-03-02T15:44:00.000-03:00

Seinustu tveir dagarnir í Rio fóru nú adallega í sjónvarpsgláp og svefn. Held ad ég hafi nád í fulglaflensu í sambaskrúdgõngunni, a.m.k. fjadraflensu af õllum skrautfjõdrunum á karnivalinu!
.......Aetli thad sé ekki líklegra ad thetta sé bara óskõp venjulegt kvef og hósti. :O)

Vid fórum frá Rio í morgun og erum núna á tjaldstaedi í bae sem heitir Paraty. Thad eru 14 adrir trukkar á svaedinu th.a. thetta lítur út eins og tjalborgirnar á Thjódhátíd. Vid eigum líklega eftir ad rekast á adra overland trukka naestu vikuna en svo fer ad greidast úr thessu, allar leidir liggja frá Rio thessa dagana.

Hópurinn virdist ágaetur, thad er svo sem aldrei alveg ad marka first impressions. Fyrir utan mig og Lou sem var med mér í seinust ferd eru Charlotte & John, par í kringum 40 frá Kanada. Restin er frá Bretlandi, thrjár stelpur í kringum 25, Kathy, Kate & Jos. Sídastur en ekki sístur Tom sem er 18 ára stráksi, var ad spá í thad í dag ad hann man õrugglega ekki eftir lífi án internets og gsm síma! Bron vinkona Lou baetist í hópinn eftir nokkra daga og Shaun sem var í sídustu ferd gaeti hugsanlega breytt plõnunum sínum og komid med líka. Hann hélt ad hann aetti flug til Bretlands og thadan til S-Afríku í dag en flugid reyndist thá hafa verid í gaer. Ef hann faer ekki flug t.a. ná overland ferdinni sem hann aetladi í í Afríku mun hann bara halda áfram ad ferdast um S-Am.

Rio Karnival

2006-02-28T10:30:00.000-03:00

Komum a hótelid okkar i Rio thann 23. Thar maettu okkur fleiri tugir af odrum Drangoman/Encounter ferdalongum, fyrirtaekid bókadi heilt hótel fyrir alla sem eru a theirra vegum ad ferdast um S-Ameriku. Kaosid var eftir thvi oll herbergjaskipan i algjorri vitleysu. Byrjadi a ad fara upp a herbergi sem ég taldi mér hafa verid úthlutad, dreif mig i sturtu og var ekkert ad setja karlmannsnaerbuxurnar sem héngu til therris inn a badi fyrir mig. Vard thad svo ljós ad thad var líklegra ad ég vaeri í rongu herbergi en ad mér vaeri aetlad ad deila rúmi med e-m náunga sem ég hefdi aldrei hitt!

Karnivalid byrjadi med Red & Black ball a fostudaginn. Themad ad allir áttu ad vera i raudum og/eda svortum fotum sem vid í mínum hóp fórum samviskusamlega eftir. Held ad félag litblindra Riobúa hafi ákvedid ad fjolmenna a ballid thetta árid thvi litaflóran fór nú adeins út fyrir rautt og svart! Annars var thetta bara eins og ad vera á saemilega stórum skemmtistad. Skemmti mér bara ágaetlega, thetta var allt svo yndislega hallaerislegt af thad var ekki haegt annad en ad hafa gaman af.

Á laugardaginn byrjudum vid á ad fara í sightseeing tour, komumst nú ekki lengra en ad fara upp á Sugar Loaf Mountain thví vid vorum nokkur sem hofdum keypt okkur mida á fótboltaleik. Thad var mikil upplifun, leikurinn var á Macarana stadium sem er staersti fótboltavollurinn í S-Ameríku. Flamengo og Botafogo ad spila. Ég ákvad ad lifa mig svakalega inn í thetta og keypti mér Flamengobol nr.10 merktan e-m Pedrobras. Sá ad Pedrobras hlyti ad vera mjog fjolhaefur leikmadur thví hann virtist líka vera a.m.k nr. 7 og 9. Mér var thá nádsamlegast bent á ad Pedrobras vaeri olíufélag sem sponsoradi lidid en ekki nafn á leikmanni, haha.
Gífurleg stemmning á leiknum, madur gat ekki annad en sungid og klappad med, flame... flame... flame... flamengo! Ég sver thad ad madurinn sem sat fyrir framan mig grét thegar hitt lidid skoradi. En okkar lid sigradi ad lokum 3-2 og ég var bedin um ad skipta um bol ádur en ég faeri út af leikvanginum svo ég yrdi nú ekki lamin í klessu.

Sunnudagurinn fór m.a. í ferd í "favellu". Favela er nafnid á fátaekrahverfunum hér í Rio. Thad fer ekki mikid fyrir gódu gotuskipulagi, húsunum er e-n vegin hladid upp á hvert annad. Vid fórum med guide sem býr í hverfinu, thad er víst ekki rádlagt ad vera ad rolta tharna um á eigin vegum. Annars var thetta svo sem ekki eins alslaemt og madur hefdi aetlad. Thad má meira ad segja finna hús med sundlaugum og ollum thaegindum, fólk virdist ekkert vera aest í ad flytja burt thó thad eignist e-a peninga.

Í gaer komumst vid loks ad skoda kristlíkneskid sem gnaefir yfir Rio,thad er á kletti sem er yfir 700 m yfir sjávarmáli. Audvitad ekki haegt ad koma til Rio án thess ad skoda thessa styttu og oll japanska thjódin greinilega sammála mér midad vid urmulinn af litlum saetum japanatúristakvikyndum sem var tharna á sama tíma. Útsýnid gott, hefdi verid enn betra ef thad hefdi verid heidskýrt. Annar stadur sem madur verdur ad heimsaekja er Copacobana strondin og thangad fór ég líka. Í stuttu máli thá er thetta strond eins og allar adrar strendur nema thessi heitir Copacobana!
Gaerkveldid fór í sambadróme. Sambaskrúdgonguna sem Karnivalid gengur út á. Ótrúleg stemmning, mjog flott show sem sambaskólarnir leggja mikid í. Held ad their séu allt árid ad undirbúa thessa nokkru daga á ári. Oryggisgaeslan fyrir skrautvagnana er mjog mikil thví samkeppnin á milli skólanna toluverd og í fyrra var víst hent bensínsprengju á einn vagninn t.a. skemma fyrir e-m skólanum!

Svona hefur Karnivalid sem sagt gengid fyrir sig hjá mér. Fyrir utan sambadróme hofum vid ekkert ordid neitt svakalega mikid vor vid partystemninguna sem ég bjóst vid ad sjá á ollum gotuhornum.

Á morgun hitti ég nýja hópinn minn sem ég mun ferdast med yfir til La Paz og geri rád fyrir ad yfirgefa Rio á morgun eda daginn thar á eftir.

Colonial baeir

2006-02-21T15:38:00.000-03:00

Hallo hallo, eg er enn a lifi!
Undanfarnar vikur hafa verid skemmtilegar en oskop rolegar. Vikurnar fra Belem verid svakalega fljotar ad lida , eg trui thvi varla ad thad eru bara 2 dagar thar til vid lendum i Rio og thessi hluti ferdarinnar verdur a enda.

Thad vard nu ekkert ur hestaferd i Pippa. Eg for hins vegar med Claire og Allan i micronamskeid ad laera ad kitesurfa. Thad gengur ut a thad ad vera festur i storan flugdreka og surfa i leidinni. Vid profudum nu bara flugdrekann an surfboardsins og thad var nogu erfitt, se ekki alveg fyrir mer ad thetta verdi vinsaelt sport a Islandi en gaman ad sja ut a hvad thetta gengur.

Naesti baer sem vid stoppudum 2 daga i var Olinda. Annar colonial town, their eru nokkrir vid Atlanshafsstrondina, fyrstu baejirnir sem urdu til thegar evropubuar komu til S-Ameriku. Regan atti afmaeli thar, greyid ordid 26 ara og finnst hann vera hundgamall! Afmaelid var halfgert sundlaugaparty, thad var nefnilega sundlaug vid hostelid okkar sem var tilvalin t.a. aefa DirtyDancing lyftur i.

Keyrdum svo yfir til Salvador, sem er stor colonial town. Vid vorum vorud vid thessu og hinu thvi thessi borg talin nokkud haettuleg en eg komst hja thvi ad vera raend. Hostelid sem vid vorum a alveg frabaert, med sundlaug og besta morgunmat sem eg hef fengid lengi, agaetis tilbreyting fra Frosties kornflexinu sem er morgunmaturinn on route. I Salvador foru dagarnir adallega i ad skoda sig um i gamla borgarhlutanum, kirkjur og thess hattar. Svo satum vid a utiveitingastodum flest kvoldin bara ad fylgjast med mannlifinu. Baerinn var ad undirbua sig undir Karnival, byrjad ad hengja upp skreytingar milli husa og krakkar ad aefa sig a sambatrommur svo trumbuslatturinn heyrist um allan bae allan daginn, virkilega skemmtileg stemmning. Imynda mer ad undirbuningurinn her fyrir karnival se eins og hja okkur fyrir jolin, allir hlakka svakalega til Karnivalsvikunnar. Eg hef heyrt ad thad Karnivalid i Salvador se mun skemmtilegra en i Rio. I Rio seu turistarnir og Rio buar fari til Salvador!

Forum med bat fra Salvador til eyjunnar Morro de Sao Paulo, algjor paradisareyja, svona sambland af Pippa og Jericoacoara. Thar for eg ad kafa med Mario divemaster. Eins og ad vera i risafiskaburi, alls konar skrautfiskar i ollum litum, krabbar sem litu ut eins og kongulaer, fiskar med umbreytta ugga t.a. labba a botninum alveg einstakt. For lika i dekur thar med Anne. Farin ad faera mig upp a skaptid og for baedi i hand og fotsnyrtingu! Thetta kostar ekki neitt og svo var bara gaman ad sitja tharna med lokal folki og sokkva ser ofan i sapuoperuna Bang Bang! Brasiliu buar eru vist mjog uppteknir af sapuoperum.
A eyjunni duttu tveir ferdafelagar ur lestinni, Lou og Claire akvadu ad verda eftir og eyda restinni af ferdinni i letilif, vid hittum thaer svo aftur i Rio.

Eftir Morro de Sao Paulo eyddum vid tveimur dogum i akstur, vegalendirnar herna eru natturulega toluverdar og sumir dagar fara i margra klst akstur. Thad var nu bara ljuft ad hitta trukkinn tiw aftur eftir 7 daga fraveru, ad komast "heim" i naest oftustu saetin tvo til vinstri. Mer til mikillar anaegju tha verd eg ekki bilveik af thvi ad lesa svo dagarnir i keyrslu fara i ad lesa, hlusta a tonlist og svo skoda thad sem fyrir augum ber a leidinni. Skogarnir eru ordnir mjog hversdagslegir, finnst merkilegast ad sja kofana sem sumt folkid byr i ut i sveitum, margir i leirkofum og svo hef eg sed nokkur ruslapokahus med fram thjodveginum.

Rio Montanha var naesta stoppistod. Ofbodslega fallegur stadur, tjaldstaedid i dal, graen fjoll allan hringinn. Forum ad rafta thar. Thad var svo sem ekki mikid vatn i anni thvi nu er thurrkatimabil en god skemmtun samt, vid vorum a thremur batum og ferdin gekk ut a ad reyna ad koma folkinu a hinum batunum ut i vatnid.

Nu erum vid i Ouro Preto, svart gull. Thessi baer er lika med margar gamlar colonial byggingar og a Unesco lista. Thetta var vist midpunkturinn thegar gullaedid gekk her yfir. Vid forum i morgun ad skoda gamla gullnamu, fannst eg vera komin i Indiana Jones mynd. Regan keypti ametyst a engan pening, 4 steinar fyrir 25 R$ sem er ca 700 kall.

Held ad eg se farin ad tapa nidur islensku! Var ad lesa um daginn e-d i sambandi vid greenhouse effects og var heillengi ad reyna ad muna hvad greenhouse var a islensku, datt bara i hug graenhus! Svo hringdi Kristin i mig og eg sagdi bara sorry thegar er heyrdi ekki i henni i stadin fyrir hvad segirdu eda e-d alika!

Over and out.

Af strandalifi

2006-02-05T18:02:00.002-03:00

Fra Belem forum vid til Sao Luis. A leidinni thangad gistum vid a akri i moldarflagi. Thegar Claire for inn i tjaldid sitt um kvoldid maetti henni thessi lika kruttlega tarantula, hun var blaleit a litinn og ekkert svaka stor, kannski 5cm i thvermal. Greyinu var bjargad og skilad aftur ut i moa. Vil ekki hugsa um thad ef thetta hefdi verid mitt tjald, hvad tha eg hefdi ekki verid med vasaljos og farid inn i tjald ad sofa i kolmidamyrkri!!!

Sao Luis er mjog saetur og liflegur baer. Throng hellulogd straeti, kruttleg hus og fullt af folki ad skemmta ser a kvoldin. Thetta er einn af elstu baeum i Brasiliu og er a e-m unesco lista ut af merkilegum byggingum sem eru tharna. Einn daginn var e-d karnival i gangi, folk klaett i buninga og labbad med e-a risadukku ut um allt. Veit ekki alveg ut a hvad thetta gekk en synt fra skrudgongunni i sjonvarpinu th.a. eg er vissum ad thetta var e-d stormerkilegt.

Gistum eina nott rett hja thjodgardi, "Sete Cidade" het hann. Vid leigdum hjol og hjoludum med guide sem syndi okkur skrytna kletta. Svona Brasilisk utgafa af Dimmuborgum, nema faerri klettar. Guideinn syndi okkur e-r hellaveggjakrot, sagdi okkur ad thetta vaeri um 10 thus. ara gamalt. Leit eiginlega bara ut eins og hun hefdi malad thessi strik a vegginn stuttu adur en vid komum, leyfi mer a.m.k. ad efast um aldurinn. Annars var bara voda gaman ad hjola tho ad madur vaeri ad kafna ur hita.

Jericoacoara het naesti stadur. Mjog fallegur baer vid aedislega strond. Hann er byggdur a sandinum, bara strandasandur a gotunum, folkid sem byr tharna hlytur ad thurfa ad sopa husin 10x a dag. Vid thurftum ad skilja trukkinn eftir i naesta bae og fara a fjorhjoladrifnum jeppum. Keyrdum i gegnum sandtorfaerur og milli sandhola, trukkurinn hefdi bara fests a leidinni.
Vid heldum brudkaup a strondinni vid solarlag einn daginn. E-n veginn kom su hugmynd fram ad Allan og Regan, odru nafni Tarsan og Jane, yrdu ad gifta sig. Their verda ad ferdast saman naestu manudina og best ad hafa allt loglegt. ha ha. Jakie var rastafaprestur sem gaf thau saman, Kieran hringurinn, Lou Brudarvondurinn, Anne brudarmaerin, eg var fadir brudarinnar, Shaun modir brudarinnar og Claire var the best man. Heldum seremoniu sem endadi a ad brudurin henti brudarvendinum ut i sjo. Hin besta skemmtun :O).

Nu erum vid i odrum strandabae, Praia Pippa. Her eru litlar saetar budir og veitingastadir, mjog godur matur (eins og reynar a flestum stodum hingad til). Eyddi meirihlutanum af deginum i dag a strondinni, ekki til ad verda brun heldur til ad liggja i skugga og fa sma hafgolu. Hitinn er buinn ad vera ansi mikill undanfarid, nanast lekur af manni svitinn vid ad labba eitt skref. Gerir mann latan en laet mig vonandi hafa thad ad fara a hestbak a morgun.

Ferdafelagar

2006-01-27T17:02:00.000-03:00

Ju, thad er vist e-d folk herna sem er alltaf i kringum mig hvert sem eg fer. Kallast vist ferdafelagar, haha.
Vid erum 9 i hopnum med Kieran guidinum/trukkdrivernum.

Sit herna a internetstad i Sao Luis med Anne. Hun er 31 ars logreglukona fra London, spilar tennis og er algjor sportsfrik. Hun talar hratt og mikid, Londonardialekt sem eg er bara ordin mjog god i ad skilja. Var buin ad vera i 6 vikna ferd um Peru og Equador adur en thessi ferd byrjadi. Er buin ad komast ad thvi ad svona ferd a ekki vid hana, hatar t.d. ad tjalda og leitar ad godu kaffihusi med alvoru cappucino i ollum borgum sem vid stoppum i. Bidur eftir thvi ad komast til Rio thar sem kaerastinn hennar aetlar ad hitta hana. Sumir i hopnum, serstaklega Lou, lata thad fara i taugarnar a ser ad hun a thad til ad kvarta mikid.
Lou byr lika i London en kemur fra Birmingham. Hun er 28 ara, liffraedingur og vinnur svona CSI vinnu eda lab-vinnu i tengslum vid mord o.th.h. For La Paz- Quito ferdina i fyrrasumar og var buin ad vera med Kieran i Venesuela i 3 vikur adur en ferdin byrjadi. Vid erum eldhus partnerar og saum thad eftir pylsurnar sem vid steiktum i gaerkvoldid ad vid aettum ad halda okkur vid einfaldari hluti eins og pasta og graenmeti en lata kjotretti eiga sig.
Regan er enn einn furdufuglinn, 25 ara vinnur vid tolvur. Hann er astrali en faeddur og uppalinn i Sudur Afriku, buinn ad vera i London ad vinna i e-a manudi adur en hann kom hingad. Finnst mjog gaman ad tala vid folk, var t.d. ordinn besti vinur alls lokalfolksins sem var a Amazonbatnum um daginn. Held ad thad se takmark hja honum ad eignast kaerustu i hverri hofn, se samt ekki ad thad se ad virka 100%. Er med meira af kosmetic-doti med ser en vid stelpurnar. Spyr lika svakalega mikid og sumum finnst malaedid i honum stundum keyra um thverbak. Allan daesir oft yfir honum og ser fram a erfidar 20 vikur til vidbotar thvi their halda afram ad ferdast saman eftir ad thessi hluti er buinn.
Allan er 28 ara, byggingataeknifraedingur fra Skotlandi og talar nokkurn veginn eins og Taggart. Hann minnir mig svolitid a Frikka i utliti. Hefur adur farid i svipada ferd um Afriku. Er frekar rolegur en hefur kaldhaedinn humor. Er ordinn leidur a ad eiga lagvaxnar kaerustur og litur ekki a neitt undir 6 feets!
Shaun er 34 og elstur i hopnum, er e-d sem heiti furnish teknician (e-r idngrein) Hann er fra astraliu, e-s stadar nalaegt Perth, alveg daemigerdur astrali. Finnst vist skemmtilegast ad kafa og er med biladellu. Er buinn ad vera ad ferdast i e-a manudi, i gegnum asiu og Evropu adur en hann kom hingad. Var i somu ferd um Peru og Equador og Anne. Fer fra Rio til Afriku og verdur thar i e-a manudi. Held ad hann verdi buinn ad vera a ferdinni i hatt i 2 ar adur en yfir lykur.
Claire er ad verda 30. Fra London og vinnur i tengslum vid verdbrefakaup/solur. Hun var lika med Anne og Shaun i Peruferdinni adur en thessi ferd byrjadi. Er gellan i hopnum, oftast voda fin i pilsum og kjolum. Kom m.a. med slettujarn med ser. Hefur skodanir a flestum hlutum, Anne er reyndar thannig lika svo thaer eru oft ad thraeta thvi badar vilja eiga sidasta ordid.
Jakie er 21 ars, barnid i hopnum. Hun er fra London, eins og svo margir adrir i thessum hop. Var ad klara gradu i salfraedi i fyrravor og fer ad leita ser ad vinnu thegar hun fer heim. Er ekta ensk, svona stereotypa af enskri stelpu. Var i 10 vikur i Afriku adur en hun kom hingad i sjalfbodavinnu og ad ferdast.
Kieran er irskur, en faeddist vist i Englandi og a enska foreldra. Hann verdur 33 ara eftir nokkra daga. Hefur verid i svona overland ferdum i yfir 10 ar, baedi her, i afriku og midausturlondum. For i fyrra med hop til Iraks, thad var samt ekki i ferdalysingunni og e-r kvartadi th.a. ad hann vard af 4 manada launum! Segir ad thad se ekki til sa reykingamadur sem se meira a moti reykingum en hann. Thad ma helst finna hann a borum a theim stodum sem vid stoppum. Hljomar eins og hann se frekar abyrgdarlaus en thad er alls ekki raunin, hann veit alveg hvad hann er ad gera.

Kieran verdur afram tourguide i naestu ferd hja mer. Lou er ad spa i ad fara i tha ferd lika, fer eftir hvor vinkona hennar fra Englandi kemur og verdur med. Annars verdur naesti hopur eftir Rio alveg nytt folk.

Manaus-Amason

2006-01-24T11:48:00.000-03:00

Keyrdum yfir til Brasilu 13.jan, var tha buin ad vera i Venesuela i akkurat manud.
I Manaus byrjudum vid a ad fara i 3. daga frumskogarferd. Leidsogumadurinn okkar, Rocky, taladi haegt og lengi, var svolitid eins og fieldtrip i grunnskola th.a. sumir, adallega Regan, voru half sofandi mest allan timann. Forum med bat og byrjudum a ad sja hvar arnar Rio Negro og Rio Solimoes maetast og verda ad Amasonanni, skilin eru alveg greinileg, dokkt vatn i Negro og leirbrunt i Solimoes.
Lentum i tvulikri rigningu a leidinni, var bara eins og islenskt slagvedur nema miklu meira urfelli, oldugangur a anni og allt. Vonir minar um ad vera a thurrum skom fuku thvi ut i vedur og vind a fyrsta degi. Vid heimsottum native folk, sem er blandad indjana og hvitt folk, alvoru indjanar sjast vist sjaldan vilja ekkert af nutimanum vita. Thetta folk bjo i kofaskrifli med avaxtatre, haensni og drullusvadi i kring. Gistum hja theim eina nott i hengirumum, kann enn betur ad meta ibudina mina eftir ad hafa sed hvernig thau bua. Voknudum vid hanagal eldsnemma. Thetta er ekki i fyrsta skipti, thad virdist vinsaelt ad vera med hana i ut um allt og eg hef nu thegar lagt aevilangt hatur a thessi kvikindi. Fekk samt besta ananas sem eg hef smakkad tharna.
Naestu nott gistum vid i skylum inn i skoginum og daginn eftir forum vid um gonguferd um skoginn thar sem Rocky var adallega ad syna okkur hinar mismunandi trjategundir og segja okkur hvad indjanarnir nota thaer i, lyf og thess hattar. Hann let okkur svo villast, viss um ad thad var viljandi, og ytti svo vid byflugnabui tha ad vid thurftum ad hlaupa flugurnar af okkur, mer tokst ad stiga i holu og detta kylliflot i ollum hamaganginum.
Thad merkilega vid thessa ferd var hvad madur sa litid af dyrum, grunadi reyndar ad thad yrdi svona. Fyrir utan eitt letidyr, sem var highlightid i ferdinni, einn kvakandi frosk og nokkur skordyr virtist skogurinn vera tomur. Ekki eins storkostlegt og eg hafdi vonad. Fer i adra frumskogarferd seinna, hun verdur kannski betri.

Manaus var skemmtileg borg, hotelid okkar nanast vid hlidina a operuhusinu og torgid tharna minnti Anne a Covent Garden. Vid forum eitt kvold i operuna ad sja konsert sem var upplifelsi. Annars var eg adallega ad skoda i budum og fa utras fyrir kaupaedi, keypti pils, buxur og boli, er strax ordin hundleid a thessum fau druslum sem eg tok med mer. Eftir leidinlegan morgun sem for i ad labba a milli banka t.a. taka ut peninga a visakortid, sem b.t.w. tokst ekki, fannst mer eg eiga allt thad besta skilid og endadi daginn a fotsnyrtingu og klippingu. Thessir dagar i Manaus foru thvi adallega i dekur, fara a kaffihus og gera fleira svona normal stuff.

Seinustu 5 daga hofum vid verid fost a ferju milli Manaus og Belem. Thid vitid hvernig svona 5 stjornu luxus cruise skip lita ut, med fancy kaetum, skemmtistodum, spilavitum, sundlaugum og alls konar skemmtilegum hlutum. Imyndid ykkur andstaeduna vid svona luxus skip og thid faid ut dallinn sem eg var a. Kannski svolitid ykt en klosetin voru svo ogedsleg ad thad liggur vid ad eg thurfi afallahjalp t.a. jafna mig a thessu, svo var allt of mikid af folki og sami subbulegi maturinn alla dagana. Vid svafum i hengirumum eins og sardinur i dos. Dagarnir lidu tho hradar en eg bjost vid, var bara i letikasti, svaf og las. Seinustu nottina gat eg ekkert sofid thvi thad var svo hvasst og hengirumid sveifladist endalaust. En thetta er svo sem reynsla, svona eftir a, og thad goda vid batinn er ad eg var ekkert bitin af moskito.

Mountain Roraima

2006-01-18T18:43:00.000-03:00

Vid vorum 6 ur hopnum sem forum i thessa 6 daga ferd til Roraima. Logdum af stad um kl 8 ad kvoldi. Byrjudum a ad taka rutu fra Ciudad Bolivar til Santa Elena. Thessi rutu ferd tok nokkur ar af aevi minni, er alveg orugglega komin med varanlega heilaskemmd af kolmonoxideitruninni sem eg fekk, sat aftast i bilnum og andadi ad mer pustinu thar. Tvisvar um nottina var stoppad svo herinn gaeti farid i gegnum dotid hja ollum. Thurftum tha ad fara ut og syna theim bakpokana og vegabref. E-n tima um morguninn var skipt um rutu, thar fekk eg saeti vid hlidina a e-m midur gedslegum karli sem var kvefadur og endalaust ad skyrpa ut um gluggann. Komum til St. Elena um 11.30 th.a. ferdalagid thangad var hatt i 16 timar!

Hittum Alexander tourguidinn okkar og keyrdum strax thangad sem gonguferdin atti ad byrja. Thad var skyjad og rigning, fannst eg naestum vera komin heim. Stadurinn var eitt drullusvad. Lobbudum fyrsta daginn ad basecampi 1, i rigningu og drullu, fjallid sast ekki ut af thoku. Skornir urdu gegnum blautir a fyrsta degi og their thornudu ekki eftir thad. Fyrir utan allt drullusvadid og rigninguna var svo sem ekkert erfitt ad labba. Vid barum dagpokana okkar sjalf en hofdum portera sem voru med tjold og mat, their asamt Alex sau um ad tjalda og elda ofan i okkur. Porterarnir tjoldudu i drullusvadi vid basecamp 1 og thar svafum vid fyrstu nottina.
Annar dagurinn var adeins erfidari, byrjudum a ad synda yfir a, thad tok langan tima ad ferja allt dotid yfir i plastpokum. A medan beid eg a naerfotunum vid arbakkann og var etin lifandi af moskito og fjarskyldum illgjornum aettingjum theirra sem kallast sandflugur. Vorum ad labba upp hlidar thennan dag, thad var vist skogur tharna fyrir langa longu en indjanarnir bunir ad brenna hann allan. Enn skyjad og ekkert sast i fjallid. Eg akvad ad halda i vid Shaun og Allan sem eru fljotastir ad labba og ekkert mikid fyrir ad stoppa lengi, var nokkud viss um ad vid myndum enda hja gudi ef thessi "uppganga" heldi afram mikid lengur. Komumst loks ad basecampi 2 sem var annad drullusvad.
Thridja daginn komst eg ad thvi ad dagur 2 var kokusneid. Thad kom sma solarglaeta um morguninn thegar vid voknudum og eg sa ad vid vorum nanast upp vid fjallid en svo vard skyjad aftur. Fjallid er mjog bratt, klifradi upp grjot og drullu endalaust, ad mer fannst. Urd og grjot upp i mot ekkert nema urd og grjot, klifa skridur, skrida kletta! A timabili var eg sannfaerd um ad eg vaeri komin til helvitis og myndi eyda eilifdinni i ad klifra upp e-a djo... grjothnullunga.
Thad merkilega gerdist ad thegar eg loksins komst alla leid upp gleymdist erfidid um leid. Thvilikur stadur, ekki skrytid ad thetta er einn af uppahalds stodunum hans D. Attenborough. Blasti vid svartar klappir med grodri og myrum a milli, alls konar klettamyndir, grettistok, furdulegar plontur, saetir litlir svartir froskar. Otrulegt umhverfi, grjotid tharna a ad vera eitt thad elsta i heiminum.
Var ekki threyttari en svo ad fyrsta daginn roltum vid nokkur upp a haesta punktinn, um 2700m. Thad var tho of skyjad t.a. madur saei utsynid fra fjallinu.
Thad var tjaldad i tvaer naetur undir klettasyllu, tjaldi okkar Jakie var i halla th.a. eg vaknadi nokkrum sinnum a nottunni t.a. skryda upp dynuna.
Gengum um fjallid daginn eftir, saum kristalla sem eru tharna, plontur sem borda skordyr, natturulega kalda "heita potta" svo e-d se nefnt. Fannst samt allir thessir furdulegu klettar merkilegastir.
Thad var ekki audvelt ad klongrast nidur, hugsunin um hvad thad vaeri 1000 erfidara ad klifra upp helt manni vid efnid. Rett adur en vid komum aftur ad basecampi 2 kom urhelli, filadi mig eins og i e-i ameriskri stridsmynd um Vietnam thar sem eg od drullu, rennandi blaut med pokann a bakinu. Heldum afram ad basecampi 1, vedrid for batnadi og jordin thornandi. Gatum nanast stokkid yfir ana sem vid thurftum ad synda yfir 3 dogum fyrr. Gistum i basecampi 1 seinustu nottina og seinasti dagurinn for i ad labba aftur ad upphafsstadnum i sol og blidu, Roraima blasti vid thegar thad rigndi ekki.
6 nottina gistum vid a hosteli i St. Elena. Besta sturta sem eg hef farid i, var meira segja heit um morguninn, hef ekki farid i heita sturtu sidan i Caracas.

Thetta var frabaer ferd. Mikid afrek fyrir mig, ekki bara af thvi ad thad reyndi a ad labba thetta, thad er lika afrek ad hafa komist af an thess ad thvo a ser harid og verid i sama ogedslega drullugallanum i 6 daga! Their sem hafa thurft ad klaeda sig i blauta, ogedslega,, illathefjandi sokka og sko 5 morgna i rod vita ad thad er nanast oyfirstiganlegt.

Ciudad Bolivar

2006-01-06T12:43:00.000-03:00

Gledilegt nytt ar!
Enn allt gott ad fretta fra sudur amerikunni. Vid vorum i Playa Colorada, smabaer vid Karabiska hafid fram a nyarsdag. Thad vard ekkert ur kofuninni thar thvi midur en kajak ferdin var mjog skemmtileg. Mer tokst reyndar ad verda sjoveik og solbrenna a vorunum, vissi ekki ad thad vaeri haegt! Thar sem vid satum i makindum a "eydieyjunni" sem vid gistum a kom mannvera allt i einu stokkvandi ur skoginum. Thad kom i ljos seinna ad thetta var svisslendingur sem var buinn ad vera tharna einn i tjaldi i 3 daga, honum hafdi tekist ad reita eitt stk. byflugnabu til reidi og var a harda hlaupum undan theim, haha.
Keyrdum sudur a nyarsdag til Ciudad Bolivar sem er borg vid Orinoco ana. Thar hofum vid gist a tjaldstaedi sem er i Thjodverja. Virdist sem mikid af ferdamannaidnadinum sem rekin af utlendingum. A thessu tjaldstaedi er eg buin ad eignast 3 vini. Einn storan graenan pafagauk, einn Tukan fugl, sem er solginn i kaffi, og einn frekan apakott sem skefur hvita kremid af oreokexinu en bordar ekki sjalft kexid.
Forum i 3 daga ferd til Canaima thjodgardarins sem er i Gran Sabana. Flugum thangad fra C. Bolivar og forum i batsferd til Angel Falls. Fyrir tha sem ekki vita tha er thetta haesti foss i heiminum, ca km. langur. Stadurinn var algjort aedi, virkilega falleg nattura. Skodudum tvo adra fossa og lobbudum bak vid bada. Algjor paradis thessi stadur. Krakkarnir voru alveg ad tapa ser yfir einum turistanum, e-r svaka gella sem var med poddle hundinn sinn med ser, bar hann ut um allt, m.a. settur i plastpoka svo hann gaeti komid med undir fossana, var orugglega med eigid hengirum thar sem vid gistum. Frekar fyndid.
I kvold leggjum vid af stad i 6 daga ferd thar sem aetlunin er ad ganga upp a mountain Roraima. Thad er eitt af morgum "Tapuis" eda Tablemountains i Gran Sabana. Thetta eru hair klettar, flatir ad ofan og dyra+plontu teg. thar einstakar. Heyrid meira af thvi seinna.

Verd ad hryggja suma (tha a eg vid Valdisi :OD) a ad eg hef enn ekki ordid veik af matnum og borda samt flest sem fyrir mig er lagt. Nokkrir i hopnum hafa ordid slappir, ekkert alvarlegt tho.

Jol i los llanons

2005-12-28T10:12:00.000-03:00

Hallo oll, vona ad thid hafid haft thad gott um jolin. Eg eyddi adfangadagskvoldi a afskekktum stad i los llanos.

Vid logdum af stad thangad eldsnemma a Thorlaksmessu, vorum med lokalguide med okkur. A leidinni stoppudum vid a baenum sem guide-inn atti og fengum ekta heitt sukkuladi :OD
Thegar vid komum a afangastad var byrjad ad fara i batsferd a anni Santo Domingo. Saum alls konar dyralif. Bleikir hofrungar, fuglar ut um allt o. fl. Svo var farid ad leita ad anacondum og Caimans (krokodilum). Vid fundum/saum nokkur stykki af hvoru. Ein anacondan gerdi misheppnada tilraun til ad kyrkja mig! Hun var ekkert svaka stor, ca 1.5m a lengd og kannski 10 cm i thvermal thar sem hun var thykkust, thad var ogedsleg lykt af henni en thetta var mikid upplifelsi. Astaedan fyrir mordtilrauninni held eg ad hafi verid hefnd, eg veit nefnilega ekki nema mer hafi tekist ad drepa iguana edluna sem eg helt a fyrr um daginn, hun sokk bara nidur i ana thegar eg sleppti henni (thaer anacondan orugglega bestu vinir haha). Thad var komid svarta myrkur thegar vid forum til baka. Eg hef aldrei sed svona mikid af stjornum a aevinni, algjort kradak a himninum svo glitti i eldflugur ut um allt. Svafum i hengirumum um nottina.

A adfangadagsmorgun forum vid i skodunarferd a trukknum. Enn fleiri fuglar og krokodilar og risa nagdyr. Stoppudum vid bru thar sem vid veiddum piranafiska, tok mig bara 30 sek ad landa einum, greinilega allt morandi tharna. Kieran fann lika beinagrind af krokodil, fekk ad eiga eina tonn ur honum. Seinnipartin forum vid svo i adra batsferd og eyddum adfangadagskvoldi in the middle of nowhere. Engin klosett eda neinn luxus og sofid i hengirumum a jolanott. Maturinn a adfangadagskvold var nautakjot, tomata+lauk salat og djupsteiktir bananar (sem eru algjort aedi, likjast hellst kartofluflogum). Enginn veislumatur og enginn eftirrettur. Eg fattadi ekki einu sinni ad kaupa mer eins og eitt stykki sukkuladi fyrir kvoldid og hef thegar akvedid ad borda tvofallt magn af konfekti naestu jol til baeta fyrir sykurleysid thessi jol, haha. Thad var sem sagt ekkert mikid jolalegt vid thessi jol en verda samt jol sem madur gleymir aldrei.

A joladag forum vid aftur til baka med batnum. Krakkarnir meira spenntir fyrir thessum degi thvi joladagur adaldagurinn i Englandi. Keyrdum til baka a campingplace-id sem vid vorum a adur en vid forum til Merida og tjoldudum thar yfir nottina. Fyrsta skiptid sem vid tjoldum i thessari ferd! Thetta er bara toluverdur luxus, sturtur a flestum stodum sem liggur vid ad seu vonbrigdi en eg get huggad mig vid thad ad thaer eru flestar kaldar! Vid skiptumst a litlujolapokkunum um kvoldid a joladag. Eg fekk armband og augnskugga og var bara anaegd med thad :OD. Bordudum piranafiska sem vid hofdum veitt i kvoldmat.

Nu erum vid komin aftur ad karabiska hafinu, erum a hosteli i litlum bae sem heitir Playa Colarado. Komum hingad i gaer og verdum vaentanlega fram yfir aramot. For a strondina i gaer og fekk mer godan sundsprett i Karabiskahafinu. Er ad fara af kafa nuna eftir hadegi. A morgun stefnum vid a ad fara i kajakferd og gista eina nott a e-i eydieyju.

Ef thid hafid e-r hugmyndir af kvoldmat sem eg get eldad tha latid mig vita. Dettur ekkert i hug sjalfri. Aetlum ad elda e-d sem kallast stirfry i kvold, kemur i ljos hvernig thad heppnast.

Antibite er ekki instantrelief fyrir fimm aura!

4765....

2005-12-21T16:33:00.000-03:00

... metrar var fjallid sem eg skutladist upp a i morgun. Eitt haesta fjallid i Venezuela. Vid forum thangad med klafi fra Merida. Thessi klafur er sa haesti og lengsti i heiminum og er i 4 afongum. Thad var aedislegt ad horfa yfir Merida og Andersfjollin fra thessum stad. Var alveg lafmod ad labba upp sma brekku. A leidinni nidur slepptum vid einum klafinum og lobbudum nidur ur ca 4000 m i ca 3500.

Fra Puerto Colombia forum vid til stadar sem heitir Barinas. Thar gistum vid i 2 naetur, eitt stort herbergi fyrir alla. Mjog fallegur stadur, stofuplontur i gardinum. Vid forum i tube- ing a Acequia river sem var tharna rett hja. Fengum svona stora sundkuta t.a. sitja i og "sigla" nidur ana, forum i gegnum fludir og madur valt nu nokkrum sinnum, var mjog gaman.

Vid Louise keyptum i matinn og eldudum eitt kvoldid, atti ad vera kjotbollur og kartoflumus. Kjotbollurnar urdu hins vegar ad e-i drullu th.a. mer leist nu ekkert a thetta. Gaman ad segja fra thvi ad stor kakkalakki kom fljugandi og settist vid hlidina a eldavelinni thegar eg var ad hraera i pottunum. Vil taka thad fram ad eg panikkadi ekki! Helt bara afram ad elda. Til ad gera langa sogu stutta tha reyndist maturinn bara mjog godur, allt klaradist.

A thessum stad var eitt mjog aumt hundsgrey. Horadur og allur ut i sarum, til ad gera hann enn verr utlitandi var buid ad spreyja e-m fjolublaum lit yfir sarin. Tokst ad taka eina mynd af honum, hann hoppandi gladur yfir thvi ad e-r syndi honum ahuga. Er komin med eitt myndathema i ferdinni sem eg kalla flaekingshundar i Sudur Ameriku, gengur basicly ut a thad ad taka myndir af flaekingshundum a sem flestum stodum sem eg fer til! Ok, get svo sem alveg imyndad mer ad thad finnist engum odrum thetta merkilegt myndefni :O)

Hef ekkert sed neitt gifurlega mikid af skordyrum, fyrir utan kakkalakkann eru thad adallega maura, bara 2 kongulaer og eina dauda fiskiflugu sem var svona 3x staerri en madur a ad venjast heima. Get alveg labbad i berfaett i grasinu og um allt an thess ad vera ad spa i ollum kvikindunum. Thad eru thessar osynilegu moskitoflugur sem eru verstar. Er komin med ansi morg bit a lappirnar og handleggina, klaear alveg hrikalega undan theim.

Vid komum hingad til Merida i gaer. Thessi baer liggur a milli haestu fjalla Venezuela og er med einn elsta haskolann i landinu. Herna er vist mikid af studentum. Turistar koma adallega t.a. fara i fjallgongur og e-d fleira svona utivistardaemi.

Vid forum 3 i gaer og fengum okkur is i Heladeria Coromota. Thessi isbud a Guiness metid yfir flestar istegundir i heimi, e-d um 700. Thaer eru samt greinilega ekki allar i bodi i einu. Fekk mer 3 teg. ein het englakoss, man ekki nafnid a hinum. Thad var t.d haegt ad fa hvitlauksis og bjoris svo e -d se nefnt Var bara mjog godur is, gaeti samt ekki lyst bragdinu!

Fyrir utan e-n vidbjod sem samanstod af e-u brauddeigi med eggjum og ogedslegum osti, sem eg fekk mer i morgunmat i P.Colombia er maturinn almennt mjog godur. Thad eru litlar likur a ad eg grennist e-d.

A morgun forum vid 2 ur hopnum i hestaferd og daginn eftir forum vid til Los llanos i 3. daga ferd. Thar forum vid m.a. ad leita af anacondum og krokodilum. Verdum sem sagt thar yfir jolin, veit ekki hvernig verdur med simasamband enn.

jaeja, verd ad fara ad kaupa litlu jolagjof. Sa svona "raeningja"lambhushettu thvi sa sem eg a ad kaupa fyrir hefur svolitlar ahyggjur af ad geta ekki notad visakortid sitt t.a. taka ut peninga. Datt i hug ad hann gaeti notad thessa hufu thegar visakortid virkar ekki.

Heyrumst sidar :O)

200 litrar af diselbensini kosta 10000 bolivar sem er ca 300 kall islenskar! Skotinn i ferdinni var mjog uppnuminn af thessu og tok mynd af bensindaelunni. ha ha.

Puerto Colombia

2005-12-17T14:59:00.000-03:00

Keyrdum fra Caracas til Puerto Colombia, litils baejar vid Karabiska hafid. Ferdin tok ca 7 tima. Vorum lengst af ad keyra yfir fjallshrygg, mjor vegur og brattar brekkur, held ad mamma hefdi ekki lifad thetta af. Varla haegt ad maeta bilum, thurftum stundum ad baka til geta thad. En mer fannst thetta frabaert, ekkert nema grodur allt i kring. Herbergid a gistiheimilinu er mjog russneskt med iskaldri sturtu, hef tho ekki sed kakkalakka thar enn, reyni bara ad horfa sem minnst i kringum mig. I gaerkveldid forum vid oll af fa okkur ad borda. Fekk mer fisk ur karabiska hafinu, sem var borinn fram i heilu lagi. Madur veit voda litid hvad madur er ad bidja um herna, ekkert ad skilja matsedilinn neitt svakalega vel en thad kemur orugglega.
Krakkarnir eru finir, hafa oll mismunadi dialekta th.a. eg tharf virkilega ad einbeita mer til ad na ollu sem thau eru ad segja. Finnst verst ad skilja ástrolskuna.
Puerto Colombia er voda kruttlegur baer med litskrudugum husum og fullt af flaekingshundum. Lyktin vid hofnina minnir mig nu bara svolitid a frystihusid i Grindavik!
Verdum herna alla vega til morguns, kannski lengur, held ad ferdin verdi svolitid spilud eftir eyranum, ef allir vilja vera lengur a e-m stad tha er ekkert mal.

Enn i Caracas.

2005-12-15T23:50:00.000-03:00

Er buin ad hitta 3 af hopnum, m.a. leidsogumanninn. Thau virdast oll fin. Ein er 21. su yngsta i hopnum, med gradu i salfraedi og buin ad vera i e-u sjalfbodalidastarfi i Afriku. Onnur er 28, vinnur vid e-d CSI jobb i London. Svo er thad Kieran leidsogumadurinn, er buin ad vera i svona tour guide jobbi i amk 4 ar. Hann er skollottur, med silfurhringi a ollum fingrum, silfurarmbond og halskedju. Virdist vita meira um norraena godafraedi en eg , tharf svo sem ekki mikid til thess.
Hitti restina a morgun. Vid erum vist 8 i ferdinni, 4 stelpur, 4 strakar, thad verdur nog plass i bilnum sem er aetladur fyrir alla vega 20 manns.

For i skemmtilegan gard herna nalaegt i dag. Bara svona venjulegur almenningsgardur nema med apakottum og krokodilum og alls konar fuglum. E-d fyrir mig.

Caracas

2005-12-14T12:53:00.000-03:00

Kom á hotelid i Caracas eftir 28 tima ferðalag. Var orðin ansi þreytt.

For að kikja a jolatreð i Rockafellacenter i N.Y. Það var mjog flott, ljosashow á 15 min fresti með jolalogum þ.a. þetta var eins og ekta amerisk jolamynd. Mesta ævintyrið samt að koma ser med lestinni frá vellinum. Lenti i þvi a bakaleidinni ad fara of langt þ.a. eg lenti i e-s staðar i Brooklyn, held eg. Þurfti að taka stræto þaðan, hefi ekki vitað hvar hann stoppaði ef það hefði ekki verið e-r stelpa þarna ad biða. Mer fannst það otrulega spennandi að standa i skitakulda kl. að ganga eitt um nottina a e-m svolitið drungalegum stað i NY ad biða eftir stræto. Sa engin gengi svo þetta var orugglega ekki versta hverfið i bænum. Litil 2 hæða Doug og Carrie hus i kring.

Var heillengi ad fa bakpokann minn a vellinum i Caracas, ekkert allt of mikið skipulag þar. Endaði a að finna hann i e-i geymslu. Ferrer, karlinn sem naði i mig var alveg a leiðinni heim aftur þegar eg loksins kom ut af vellinum.

Fallegar grænar brattar hæðir a leiðinni fra vellinum til Caracas. Eitt af þvi fyrsta sem eg tok eftir var mengunin, var ad horfa a e-ð voda fallegt sky en sa svo ad það kom ur reykhafi, ha ha. Var ekki alveg ad skilja byggðaskipulagid fyrst. I hæðunum var fullt af litlum, illa byggðum husum hvert ofan a oðru. Hugsaði með mer ad það væri greinilega ekki starfandi "byggðarskipulagsnefnd" i Caracas. Rann svo upp fyrir mer ad þetta væru liklega fatækrahverfi sem væru ekki opinberlega inn i skipulagi. For að sja "venjuleg" hus þegar við komum inn i borgina.

Ætti ekki sens i umferðinni herna. Ekkert endilega verið að taka mark a akreinum, bara troðist þar sem maður kemst, stor merkilegt.

Hef enn ekki hitt ferðafelaga mina, kannski ekki allir mættir a staðinn. Hotelstaffið er mjog fint. Husvorðurinn gaf mer t.d. bara straumbreyti þegar eg var ad spa i hvar eg gæti keypt svoleiðis.

..................

2005-12-02T12:24:00.000-03:00